beniMine
Saturday, March 22, 2008
Deprem
Geçen gün Marmara bölgesini etkileyen bir deprem yaşandı.Marmara bölgesinde yaşayanlar panik yaşadı.Deprem oldugu an bende evdeydim ve salonda oturuyordum.Birden oturdugum koltuk sallanmaya basladı.Koltuk cift kişilik oldugundan yanımda oturan annemin koltugu sallayacagını düsünmeden hemen avizeye gözlerimi diktim.Avize sallanmaya basladı ,kısa bir an sonra deprem oluyor dedim etrafımdakilere.
İste o an insanın icine garip anlatılması güc bir duygu kaplıyor.O küçük siddetteki sarsıntı bile korkmamıza sebep oluyor.O an hiç bir sey aklınıza gelmiyor sadece o korku içinizde var oluyor.Sarsıntı geçtikten sonrada hemen gitmiyor ama belli bir süre sonra yine normal hayata dönüyoruz.
99 senesinde olan o siddetli depremde uyuyordum gece 3.00 civarında olmustu sanırım.Hic bu derece deprem yaşamadıgım icin deprem oldugunda deprem oluyor diye hic düsünmedim.Yatagım sallanmaya baslamasıyla uyandım,o uyku sersemligiyle 'ne oluyor yaa' diye kalktım yatagımdan pencere gittim dısarı baktım zannediyorum ki dısarıdan birileri evi sallıyor ,olabilir mi böyle bir sey ?
Sonra depremin ciddiyetini anladım yani uyandım tam anlamıyla,anne ve babamın sesi duydum ama ne dediklerini pek hatırlayamıyorum.
Aradan zaman gectikten sonra ögrendim ki ,deprem anında pencereden uzak durulması gerekiyormus! Sebebi belli o sarsıntıda cam cerceve kırılabilir ve kırılan cam parcaları haliyle bize cook zarar verebilir.
Yani şansım varmıs pencerelere bir sey olmadı.Ama bu sayede bunu ögrenmis oldum.
Saturday, March 15, 2008
Telefondaki konusma
Geçen gün telefonda başımdan geçen bir diyalog:-Alo!?
-Alo !
-Beni tanıdın mı?
-Evet ,X hanım,siz misiniz?
-Evet ben X im.
-Nasılsınız?
-Anneni versene!
-(Telefonun diger ucunda dumur olmus bir sekilde)Anne!
